บทที่ 17 บทที่17
คำพูดเหมือนจะปลอบใจซิงเหยียนมากกว่า หญิงสาวเห็นแววตาของตงฉินล่อกแล่กอยู่นิดหน่อย แต่ก็พอเข้าใจได้ว่าตงหยางคงไม่เห็นเธอสำคัญอยู่แล้ว เพราะเขาพูดแบบนั้นตลอดตั้งแต่เล็กจนโต ทุกครั้งที่เธอนอนโรงพยาบาล จะมีแค่พี่ฉินเท่านั้นที่มาเยี่ยม ส่วนตงหยางไม่เคยถามไถ่กันเลยด้วยซ้ำ
“แล้วพี่ไม่ไปทำงานหรือไง”
“ยายบ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทที่1
2. บทที่ 2 บทที่2
3. บทที่ 3 บทที่3
4. บทที่ 4 บทที่4
5. บทที่ 5 บทที่5
6. บทที่ 6 บทที่6
7. บทที่ 7 บทที่7
8. บทที่ 8 บทที่8
9. บทที่ 9 บทที่9
10. บทที่ 10 บทที่10
11. บทที่ 11 บทที่11
12. บทที่ 12 บทที่12
13. บทที่ 13 บทที่13
14. บทที่ 14 บทที่14
15. บทที่ 15 บทที่15
16. บทที่ 16 บทที่16
17. บทที่ 17 บทที่17
18. บทที่ 18 บทที่18
19. บทที่ 19 บทที่19
20. บทที่ 20 บทที่20
21. บทที่ 21 บทที่21
22. บทที่ 22 บทที่22
23. บทที่ 23 บทที่23
24. บทที่ 24 บทที่24
25. บทที่ 25 บทที่25
26. บทที่ 26 บทที่26
27. บทที่ 27 บทที่27
28. บทที่ 28 บทที่28
29. บทที่ 29 บทที่29
30. บทที่ 30 บทที่30
31. บทที่ 31 บทที่31
32. บทที่ 32 บทที่32
33. บทที่ 33 บทที่33
34. บทที่ 34 บทที่34
35. บทที่ 35 บทที่35
36. บทที่ 36 บทที่36
37. บทที่ 37 บทที่37
38. บทที่ 38 บทที่38
39. บทที่ 39 บทที่39
40. บทที่ 40 บทที่40
41. บทที่ 41 บทที่41
42. บทที่ 42 บทที่42
43. บทที่ 43 บทที่43
44. บทที่ 44 บทที่44
45. บทที่ 45 บทที่45
46. บทที่ 46 บทที่46
47. บทที่ 47 บทที่47
48. บทที่ 48 บทที่48
49. บทที่ 49 บทที่49
50. บทที่ 50 บทที่50
51. บทที่ 51 บทที่51
52. บทที่ 52 บทที่52
53. บทที่ 53 บทที่53
54. บทที่ 54 บทที่54
55. บทที่ 55 บทที่55
56. บทที่ 56 บทที่56
57. บทที่ 57 บทที่57
58. บทที่ 58 บทที่58
59. บทที่ 59 บทที่59
60. บทที่ 60 บทที่60
61. บทที่ 61 บทที่61
62. บทที่ 62 บทที่62
63. บทที่ 63 บทที่63
64. บทที่ 64 บทที่64
65. บทที่ 65 บทที่65
66. บทที่ 66 บทที่66
67. บทที่ 67 บทที่67
68. บทที่ 68 บทที่68
69. บทที่ 69 บทที่69
70. บทที่ 70 บทที่70
71. บทที่ 71 บทที่71
72. บทที่ 72 บทที่72
73. บทที่ 73 บทที่73
74. บทที่ 74 บทที่74
75. บทที่ 75 บทที่75
76. บทที่ 76 บทที่76
77. บทที่ 77 บทที่77
78. บทที่ 78 บทที่78
79. บทที่ 79 บทที่79
80. บทที่ 80 บทที่80
ย่อ
ขยาย
